De Pen Door......Piet van Hees

02 februari 2016, door Piet van Hees.
Enkele maanden kreeg 25 jarig lid Piet van Hees de pen overgedragen van Erik Mous. Deze keer een speciale versie van “De Pen” d.m.v. een interview om voor iedere lezer een compleet beeld te krijgen van deze 77 jarige A-rijder in onze vereniging.

Beste Piet, iedereen weet dat je een monument binnen onze vereniging bent. Op 77 jarige leeftijd nog mee kunnen fietsen op het hoogste niveau binnen onze vereniging is een godsgeschenk, uniek en niet voor iedereen weggelegd. Dat je heel wat kilometers binnen onze vereniging en daarbuiten fietst weten we, maar hoe is het allemaal begonnen???

Op 15 jarige leeftijd werkte ik bij een steenfabriek waar veel mensen uit Hoogerheide en omstreken in 1953 werkten. Daar vertelden ze me over dikke banden wedstrijden in Rilland en Halsteren. Deden mannen van 20 en 30 jaar aan mee. Met 20 collega’s erheen, als eindresultaat een 1e plek ik Halsteren en een 2e plek in Rilland.

Da was toen wa, heel veul volk die kwam kijken, was geen hele dagen tv en internet zoals nu, mensen hadden niet zo veel om handen. Voor een simpele dikke bandenrace stond het publiek echt rijen dik. Nie meer veur te stellen in deze tijd.


Dit smaakte vast naar meer. Hoe ging het verder???

Dat klopt. Via via wat spullen bij elkaar gesprokkeld. Een veel te groot kader (frame) en wat oude spullen van ex wielrenners die net gestopt waren. We hadden er gewoon geen geld voor om even naar de fietsenmaker te rijden en een nieuwe fiets te kopen. De eerste licentie werd dus aangevraagd bij de categorie ASPIRANTEN. Dat was eigenlijk een gemengde categorie beginnelingen zoals nu de nieuwelingen en junioren bij elkaar gevoegd zouden mogen worden. In deze categorie mocht je 2 jaar rijden. Ongeacht je leeftijd. D.w.z. iemand van 15 zoals ik, maar ook iemand van 17 die net begon mocht 2 jaar bij deze categorie rijden. Als vereniging werd gekozen voor Middelkamp, een Zeeuwse club waar ook Tinus van Overveld uit Hoogerheide bij reed.

Da was andere koek dan die dikke banden racekes………Prijsrijden ging wel, winnen nog niet. Gelukkig ging het 2e seizoen bij deze categorie een stuk beter. We gingen met een supportersbus van het steenfabriek naar Axel, waar ik ook nog eens won. Da was feejst op den terugweg……..


En na die 2 jaar Aspiranten, wat toen???

Nou, zelfs al in de laatste 2 maanden van mijn twee jaar ben ik overgestapt naar de amateur categorie. Waar het er nog harder aan toe ging. Met ervarenere renners, geslepener en meestal toch al ietsje ouder dan een knaap van 17 jaar. Het was rijden voor een 15e plek. Toch het seizoen met een goed gevoel afgemaakt.

Tijdens die winter als een gek getraind zeker???

Ben de gy gek……. We raakten de fiets niet aan heel de winter. Geen ATB tochten zoals nu….. Gewoon gaan werken voor 25 gulden per week (bij de amateurs was toen de 1e prijs 50 gulden, 2 weken werken). In januari begon eigenlijk iedereen weer met trainen. Klein verzetje, sommigen op een doortrapper. Draaien maar met die benen. Met mannen als nogmaals Tinus van Overveld, maar ook Peer Maas uit Pindorp, de laatste een klasbak qua talent in die tijd. Er waren ook nog geen toerclubs of toeristen zoals nu met wie je mee kon gaan trainen. Je was eigenlijk op jezelf aangewezen of op een paar kameraden in de buurt.

Het eerste jaar als amateur ging ook nog niet zo slecht. Er werd al een paar middagen vrij genomen van het steenfabriek om wat langere trainingen te kunnen maken, wat toen ook al wel als basis werd gezien.

Ik was geen veul winnaar, maar een koerske of 4 a 5 per jaar. Een van de hoogtepunten in mijn amateurtijd was het clubkampioenschap ploegentijdrit. 140km met in de ploeg 5 profs en 1 amateur, Piet van Hees. Dat was afzien. Mannen als Piet Rentmeester, Jo de Roo, Jaap Huisson die konden echt gas geven toen op den grote plaat. (De anekdote gaat als volgt: Zijn trainingsmaat Peer Maas komt hij tegen voor de start. En die zegt dat hij met zijn teamgenoten heeft afgesproken voor 50 gulden dat zijn trainingsmaat Piet van Hees niet van deze profs zou moeten lossen. Onmogelijk voor een amateurke, zeggen Peer Maas zijn teamgenoten. 140 km later kwam Piet van Hees meer dood dan levend in het wiel met zijn team over de meet gebold, een trainingsmaat laat je niet in de steek.)


Andere hoogtepunten waren in 3 jaar amateurtijd: 3e plaats Ronde van Limburg, 3e in loodzware en hoog aangeschreven ronde van Noord Holland (220km tussen Zaandam en Den Helder met ook Jan Janssen in de kopgroep als jonge amateur) en winst voor eigen volk in Hoogerheide, en de Beneluxkoers. Dit was een wedstrijd 10x op en neer tussen Zandvliet en Ossendrecht. Ook wedstrijden als Olympias tour werden gereden. Geslapen bij mensen thuis ’s avonds. Bij de één goed verzorgd, bij de ander 1 sneetje brood of peperkoek als maaltijd. ’T Is gebeurd dat we dood binnenkwamen, de gastvrouw vroeg of we honger hadden? Ja toch wel een beetje, antwoordden we dan voorzichtig…… Een kwartier later stonden er dan 2 stukjes peperkoek op tafel als diner….. onvoorstelbaar.

Ja da was wa. Dien tijd….. Met de fiets 50 km naar de koers. Daar een wedstrijd van 120 km en weer op de fiets terug. Dat was normaal. Gelukkig reden er regelmatig supporters mej op den gewone fiets, want geld veur nen auto was er gewoon niej……. Of later bij de amateurs op een zaterdagmiddag in de winter naar t sportpaleis in Antwerpen. Nee niet voor een concert van de Rolling Stones ofzo, maar daar lag een wielerpiste. Met de gewone fiets erna toe met Jacques vd Klundert die al uit de Heen kwam. Daar medaillekoersen rijden en laat in de avond op de gewone fiets naar huis. Ondenkbaar, maar waar gebeurd.


Voor de klassiekers als Ronde van Vlaanderen (waar je individueel kon inschrijven) en Ronde van Noord Holland mochten we meerijden met Toon van Schilt. Later oprichter van de tegelhandel in Oud Gastel en sponsor TVM. Nen gouwe vent. ’s Morgens om 5 uur weg. Knalpijpen in Coentunnel verliezen, maar een onbeschrijfbare gezelligheid.

Daarna overgestapt naar de een profploeg???

Nee, eerst 2 maanden onafhankelijk, een soort semi prof, maar daar was ik teveel op mezelf aangewezen, moest alleen naar de wedstrijden enzo. Het werd beter om een proflicentie aan te vragen. Je had geen ploeg nodig. Kon individueel prof zijn, en je brood verdienen met prijzengeld, mits je prijs reed.

Weer een stuk moeilijker dan de amateurs zeker???

In wezen wel, maar da viel nog niet zo tegen. Ik kon goed in kleinere wedstrijden mijn prijzen rijden, stond zelfs aan t einde van het jaar nog gerangschikt als 5e Nederlander met uitslagen in het buitenland. Dan moet je niet slecht rijden. Door een overwinning in de eendaagse wedstrijd te Duinkerke (F), later de 4 daagse van Duinkerke, kreeg ik een contract bij een Franse ploeg. Pelfort Lavage LeJeune (de ploeg waar Jan Janssen later bij reed) het jaar daar op.

Nu je een ploeg had, ging het allemaal een stuk anders qua materiaal en uitslagen???

Nee, integendeel. Eigenlijk is dit het begin van mijn einde geweest. Je was nog steeds als beginneling op jezelf aangewezen. Geen trainingskampen zoals nu, of toen in die tijd ploegen zoals van Looij. Geen Parijs Nice, maar gewoon trainen op de ouwe Zeeuwseweg. Aan de start van de grote klassiekers als Ronde van Vlaanderen (een jaar ervoor nog 4e bij de semi profs cq onafhankelijken, tegen mannen die A beter waren, en B beter voorbereid waren. Tot 200km nog wel in de kopgroep op wilskracht. Daarna doodgereden, en gedesillusioneerd naar huis. Geen moraal en niet meer in jezelf geloven. Halverwege het jaar gewoon geestelijk en lichamelijk helemaal op. De koersfiets niet meer aangeraakt 25 jaar!!!

Speelde daarbij het verlies van je lieve moeder ook nog een rol in die tijd???

Absoluut, iemand die zegt dat je door moet, en nu meer de verantwoordelijkheid voelen van wat in de tijd zo belangrijk was uwen kost verdienen door hard te werken. Mensen wisten niet anders.

Spijt hiervan???

Absoluut, 100%. Kunt er niks meer aan veranderen. Maar jaren later weet je beter. Dat het eigenlijk als jonge prof niet slecht was dat je al op dat niveau zo ver mee kon. Eigenlijk heel goed. Kijk de echte wereldtoppers als Jan Janssen konden daar wel mee overweg, hier in Nederland trainen en zo, maar goed dat zijn enkelingen. Je kunt denken: “Ik was geen Jan Janssen (nog steeds vriend) , maar daar onder zaten ook nog een berg goeie coureurs.” Renners al Piet Rentmeester en Jac van de Klundert hadden ook datzelfde probleem, er had meer uit kunnen komen als…….

Hierna???

Na mijn laatste profkoers (3e in Gilze) ziek geworden, en daarna de Remy uit Ossendrecht aan de haak gehangen. Ben toen weer gaan werken op t Steenfabriek, in de Rotterdamse haven en later als chauffeur bij de Wit in Ossendrecht. Tot mijn 35 jaar als vrijgezel van het leven genoten en daarna een gezinsleventje in de Verlengde Duinstraat te Hoogerheide.

Toch zien we je als 1990 opduiken als Grensrijderslid, leg eens uit???

Ondanks er in de 70 er jaren toerclubs begonnen te rijden had ik geen ambitie. Zware en lange dagen op de vrachtwagen, waar er toen nog echt gewerkt moest worden met de handen. Een moestuin. Ge kent dat wel ej. Toch werd er al wel eens op de sportfiets met zoon Henk een rondje Kwaajeberg (Rijzendeweg te Woensdrecht) of rondje kanaal gereden in de zomermaanden, waar we op sporthybridefietsen probeerden aan te pikkken bij wielertoeristen. Vele jaren later begon bij Henk het wielervirus te kriebelen en nadat hij veel zeurde, kreeg hij een racefiets van 700 gulden van sporthuis Tinus van Overveld. Deze leende ik dan wel eens stiekem, en kocht snel daarna een eigen racefiets. Een rode peugeot van ook ongeveer dat bedrag. Kabels net weggewerkt in de remgrepen, commandeurs op de buis,

700 gulden…, ge koopt er tegenwoordig nog geen stel complete wielen voor!


Waarom dan toch de Grensrijders? In Hoogerheide zaten toch ook toerclubs???

Nou, wijlen (met respect) Co Dieriks waar ik vroeger mee op de basisschool zat, nodigde me eens uit mee te rijden. Zo gaat het eigenlijk 25 jaar later nog steeds, Via via: “rij eens mej joh! En kijk eens hoe t is………”. Anders dan nu. 1 Peloton in tegenstelling tot nu 2 groepen. 4 koprijders, en met respect die reden een iets lager tempo dan nu gereden wordt bij de A groep. Maar als het vrij gegeven werd, dwz op t fluitje geblazen werd, dan moest je meteen mee zijn. Dan werd er serieus doorgereden. Dus een groot deel van de rit sociaal met vaste koprijders waar je niet zomaar tussen kwam, maar de vrije stukken op het heetst van de strijd. Namen als Kees van de Riet, Peter Verbarendsen, Roel van Eekelen en ‘klein Markske Dingemans’ konden echt wel met een fiets rijden.

Was dat toen met 1 groep beter dan nu???

Nee, anders. Op een bepaald moment wordt een deel ouder (moet je horen wie het zegt). Gaat te hard voor sommigen en te langzaam voor anderen. Het bestuur heeft toen beslist een A en een B groep te maken. Hierdoor krijg je voor ieder wat wils, en ook doorschuiving binnen de club. Van onder uit kwamen jongeren van 35 erbij, en de ouderen of mensen die minder tijd hadden om te trainen schoven door naar de B. Fijn dat er jongeren bijkwamen net als Ad Goossens, Francois vd Zande, de gebroeders Nooy, Ronald Withagen en laatst Jeffrey van Agtmaal. Leuk, zegt een man die zich zelf nog geen 77 jaar voelt. Vroeger werd er wel eens vanuit de club vaker een twee daagse georganiseerd, zoals Ardennen. Nu is dat meer in groepjes, individueel. Gewoon verandering van tijd, mensen leggen zich niet meer graag vast en hebben de mogelijkheid zelf iets te regelen. Zelf ook wel eens met Johny Goossens en Kees van de Riet ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold gereden. Echt genoten van die dagen, blij dat ik dat op mijn nadagen nog heb mogen doen.


Nog verbeterpunten binnen de vereniging volgens jou???

Uit het hart “NEE”, maar zou dat wel zo zijn, dan is dat niet het moment hier te vermelden, maar tijdens een ledenvergadering. Ik heb niks aan te merken, dus alles ok. Respect voor de mensen die het allemaal willen en kunnen regelen.

Hoeveel km fiets je in een jaar, heb je andere hobby’s en hoe lang denk je dit vol te houden???

Ik schat zo een 15000 km per jaar op de racefiets tegenwoordig. (Als verslaggever even uitgerekend, zou dit maar 41km per dag zijn, zuinig ingeschat Piet, voor iemand die eigenlijk geen dag zonder fiets kan). Daarnaast fiets ik ook regelmatig op de gewone fiets met de vrouw wat tochtjes in de buurt en ook wat verder in Nederland.

Hobby’s? Nee daar heb ik geen tijd voor. Nen coureur moet ook nog rusten he……!!


En over vol houden…… Ik zou nog heel lang willen fietsen op dit niveau, maar als het niet meer gaat, dan gaat het niet meer. Dan houdt het heel eenvoudig op.

Iedereen die je beter kent, weet dat behalve dat je zelf goed kunt fietsen, ook wel echt verstand van koersen en fietsen in het algemeen hebt. Heb je als afsluiting voor wielertoeristen cq wielrenners van iemand zoals jij - die met Wim van Est naar koersen is gereden, of zelfs met Tom Simson in de bezemwagen heeft gezeten - nog bruikbare tips???

Ja, ja, een lang denk moment volgt. Zegt…… da klinkt allemaal zo als een ouwe zak witte gy wel……….
Dan: ja ik heb er één…….
ALTIJD JE HELM OPZETTEN, JAREN GELEDEN ONDENKBAAR, NU ONMISBAAR!!!

Laatste vraag, aan wie geef je de pen door???

Ik wil graag mijn pen doorgeven aan koerskapitein binnen ons peloton Stefan Veraerth. Wielerkenner, ondernemer en mijn opvolger op mijn lievelings vrije stuk. Batse Brug.
Copyright 2008 - 2018 | Design door: Jeroen Derksen