RITVERSLAG 31 AUG 2014 - Scherpenheuvel

06 september 2014, door Jeroen & Henk.
Zondag 31 augustus was het dan zover. Na 18 jaar afwezigheid stond de legendarische rit naar Scherpenheuvel weer op het rittenprogramma.

Tot 18 jaar geleden stond deze rit jaarlijks op de kalender. Toen o.a. georganiseerd door nog steeds zeer actieve leden zoals Piet Kil en Sjef van Loon. Al meerdere malen was er de laatste 2 jaar binnen het huidige bestuur geopperd om deze rit weer in ere te herstellen. Na enige voorbereiding, met ook weer hulp van de mannen van toen, de rit uitgezet en een aantal keer verkend. Met alle respect naar onze Belgische leden toe is het uitzetten van een rit van circa 190 km over het Vlaamse wegennet niet altijd even makkelijk. Dan wordt weer vanzelf duidelijk hoe gelukkig wij ons mogen prijzen met de Nederlandse infrastructuur.

6.50 uur aanwezig op het Aldophineplein. Voorzitter Johan en chauffeurs Jan Gijzen en Piet Clarijs waren al present. Jan en Piet al vroeg uit de veren om alles voor ons in orde te maken, zodat wij een zorgeloze rit voor de boeg zullen hebben. De presentielijst erbij gepakt en langzaam kwamen de Grensrijders 1 voor 1 aan gereden. Door het vroege vertrek een enkeling iets na 7 uur, maar er volgde toch nog een klein woordje met wat tekst en uitleg over de rit en de voorzitter was inmiddels met het café St. Jozef in Scherpenheuvel aan het bellen om door te geven met hoeveel Grensrijders we zouden arriveren vandaag. 16 fietsers en 2 chauffeurs. Tasjes met wat eten en droge kleding voor de zekerheid de bus in en rond 7.10 u het vertrek richting Putte, nadat voor de start nog een bidonrekje was vastgezet van onze Italiaanse kopman en koprijder.

In Wuustwezel de 1e lekrijder. Henkie van Hees. Normaal toch een goede stuurman (wat hij later toch weer bewijst), maar deze keer toch lek met als “smoes” dat het een onbekend stukje weg was. Richting Brecht de 2e en laatste lekke band van de dag. Peter van Dessel was helaas de pechvogel. Snel onder kundig advies van Henk en het snelle handelen van chauffeurs Jan en Piet een nieuw wiel gestoken.

De route verder vervolgd richting Vlaams Brabant. Dit gedeeltelijk over de typische Belgische betonwegen (met grote rolweerstand), maar toch ook gedeeltelijk over verkeersluwe achteraf wegen en polderwegen. Op de wat drukkere wegen is de volgwagen dan toch een must. In één oogopslag is het voor de medeweggebruikers duidelijk dat er een toerclub rijdt. De volgwagen was ook uitgerust met een fietsnavigatiesysteem met de route er op, maar belangrijk was dat we toch de bus niet kwijt zouden raken. Een taak die je aan Adri Prinsen kunt toevertrouwen. Op tijd eens achterom kijken en op tijd naar voren roepen als de bus achter is. We passeren met de blauw-zwart-witte-garde uit Ossendrecht plaatsen als Malle, Pulderbos, Grobbendonk, Olen, Tongerlo (met zijn prachtige Abdij), Westerlo en Averbode. Voor nagenoeg alle leden onbekend terrein. 6 koprijders die beurten van 10 minuten op kop doen met gunstige wind. Ronald Withagen (bezig aan een sterk jaar, maar binnenkort weer op te voetbalveld te vinden), Roel van Eekelen, parcoursbouwer Jeroen van Loon, voorzitter Johan Rooijmans, Iwan de Koning en Luk van Lakwijk houden een keurig strak maar vlak tempo aan.

En dan de laatste 10 kilometer naar Scherpenheuvel. Het wordt hier klimmen geblazen. Het heuvelgebied gaat hier namelijk beginnen. Desondanks blijft de sfeer in de groep voortreffelijk. Oplettend, maar zo nu en dan tijd voor een grapje. Een van de mooiste complimenten voor onze rittenbouwer Jeroen kwam van een Belgische wielertoerist die aangepikt was. Toen die hoorde dat wij richting Scherpenheuvel ging, besloot hij een kilometer of 30 aan te pikken. Voor deze doorgewinterde wielertoerist uit die regio was het bijna onmogelijk dat een clubke uit Ossendrecht zulke mooie binnendoorwegen wist te vinden die hij zelf nog niet eens kende. Nog 1 keer naar links en daar staat tie, de Baseliek van Scherpenheuvel. De laatste 3 km is nog stijgend, de beentjes beginnen te sputteren, maar het arriveren in hartje Scherpenheuvel onder leiding van Ronald Withagen en Johan Rooijmans geeft bij iedereen de nodige voldoening.

De temperatuur is goed en de zon gaat voor ons zijn best doen en gaat lekker stralen. Fietsen tegenover het terras van St. Jozef geparkeerd en plaatsgenomen op het terras. Al snel schiet de bediening in gang om ons te voorzien van koffie/thee en broodjes met ham of kaas. Zoiets kunnen ze in Nederland daarentegen weer wat van leren. Gastvriendelijkheid met een Bourgondische koffietafel. De chauffeurs nemen ook plaats en de sfeer zit er inmiddels goed in. Tegen 11 uur als de broodjes op zijn en de meesten nog even snel een droog zweethempje aan schieten wordt er door bijna alle Grensrijders gebruikt gemaakt van de kapel om een kaarsje te branden. Even serieus met een kaarsje, later gewoon een leuk grapje van onze Ossendrechtse fietsenmaker dat na deze Pelgrimstocht zijn been vast wel weer genezen zou kunnen zijn. Lol met respect. In wielertermen is het geen leugen dat Rini ons op 1 been kan volgen. Ook wordt er nog een leuke groepfoto gemaakt. Dit soort ritten moeten in het archief namelijk.


11.15 u klaar voor vertrek naar Ossendrecht. Iedereen weer op de post en de terugrit kan beginnen. In verband met de wind die we nu tegen hebben gaan we met 8 koprijders aan de slag i.p.v. 6 op de heenrit. Ook de beurten worden wat korter gemaakt. We zijn namelijk nog niet thuis. Jacques Verbrugge (nog aan de Tour de France deelgenomen) en Henk van Hees komen de troepen versterken.

Nu langs Hulshout, Herenthout, Zoersel, Halle terug richting Brecht. Na uur krijgen we helaas toch een fikse bui op onze nek. Henk laat onderweg toch zien dat er met zijn stuurkunsten niets aan de hand is. Door de hoogstaande maïs en een nog openstaande voorrem kan hij nog net een auto ontwijken die ineens na de bocht te voorschijn komt. Opletten dus. Tussen Brecht en Wuustwezel wordt de lucht weer blauw van kleur gelukkig. Waardoor we droog in Ossendrecht gaan verschijnen.

Ondertussen zakte een van onze meest karaktervolle leden naar achteren. Wij dachten dat onze Roel zijn vrouw Corina assistentie uit de wind ging verlenen. Maar een hongerklopje zorgde ervoor dat een van de meest sociale leden van onze fietsclub door zijn vrouw uit de wind gehouden moest worden. Liefde kan toch mooi zijn op Vlaamse wegen. Zijn beurt werd meteen ingenomen door Theo Hugens. Op het werk gemotiveerd door een succesvol amateur die volgend jaar prof wordt bij Roompot. Zou er geen contractje voor onze Theo inzitten???? De afkoopsom zal duur zijn…….

Inmiddels langs Gooreind (wie verzint die naam) naar Heide Kalmthout. Weer door Putte waar het een stuk drukker was dan vanochtend vroeg. En dan de laatste taaie kilometers naar Ossendrecht. Het stuk vanaf Brecht werd vakkundig overgenomen door Iwan de Koning. Hij werkt in Turnhout en rijdt regelmatig met de fiets 55km naar zijn werk. Daardoor was het voor Jeroen ook leuk eens de touwtjes uit handen te kunnen geven. En een kilometer korter dan zijn route vonden de meesten niet erg. Onze webmaster begon ook al een wat grotere versnelling te draaien, maar bordjes als Putte doen dan wonderen. Het schijnt dat Peter bij aankomst te moe was om nog een Leffe op te tillen en besloot maar meteen naar huis te rijden………zeldzaam……..

Iedereen toch langzaam vermoeid aan het worden. Toch sociaal brengen mannen als Johan en Di Luca de groep langzamer bij de eindstreep. Leden die vorig jaar nog bij de B groep reden verteerden de rit als geen ander. Denk dat Richard zijn langste rit ooit gereden heeft en Benny Hendrikx ook zijn volledige 3 punten heeft binnengehaald om zijn leidersplaats in het clubkampioenschap te verstevigen.

Moe, maar voldoen weer aangekomen bij ons clublokaal. 192 kilometer in totaal. Voor de meesten een mijlpaal in hun wielercarrière. Iedereen was ondanks de regenbui zeer te spreken over de leuke en heroïsche rit.

Voor herhaling vatbaar!!!!!
Copyright 2008 - 2018 | Design door: Jeroen Derksen